ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΘΛΗΤΕΣ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Πολύ διαφορετικές ήταν οι περιστάσεις κάτω απο τις οποίες αθλούνταν οι μαθητές στα παλιά χρόνια. Όσο θυμάμαι πριν το 1970, σχεδόν όλοι είχαν την ίδια στολή. Μαύρη….κιλότα και άσπρη φανέλα. Συνήθως τα παπούτσια ήταν αυτά του μαθήματος Γυμναστικής, κι όταν λάμβανες μέρος σε αγώνες, σού έδιναν ένα ζευγάρι αθλητικά ( το ίδιο για όλα τα αθλήματα, με…καρφιά στις σόλες), το οποίο στο τέλος της χρονιάς το επέστρεφες. Η μόνη διαφορά σε αγώνες ήταν ότι ξεχώριζες τους αθλητές των σχολείων ή του Γυμναστηρίου από το διακριτικό σήμα στη φανέλα. Κάποια σχολεία είχαν ολόασπρη στολή.
Πέραν της σχέσης που έχουν τα πιο πάνω στοιχεία με τις οικονομικές δυνατότητες των οικογενειών ή και των σχολείων, μου φαίνεται πολύ δίκαιο και δημοκρατικό που δεν διέφεραν οι αθλητές στην εμφάνιση. Ήταν ένα είδος ισότητας που, χωρίς να το αντιληφθούμε, μας έφερε όλους στην ίδια κατάσταση. Σήμερα, σε διεθνείς κυρίως αγώνες, οι αθλητές μοιάζουν με μοντέλα σε πασαρέλα. Από το κεφάλι μέχρι τα παπούτσια.
Μια σύντομη περιγραφή αθλητικών αγώνων βρίσκουμε στο βιβλίο του Ανδρέα Χατζηβασιλείου «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ».
«Το 1900 διοργανώνονται οι Α’Μαθητικοί αγώνες στη Λάρνακα. Επίσης γίνονται Γυμναστικές επιδείξεις μαθητών, που καθιερώθηκαν για τα επόμενα χρόνια.’ Το στάδιο, που ήταν στολισμένο με κυανόλευκες σημαίες, είχε από νωρίς γεμίσει με χιλιάδες φίλαθλους, επίσημους και γονείς, αμφοτέρων των φύλων. Οι αγώνες άρχισαν με παρέλαση μαθητών, έχοντας επικεφαλής την ελληνική σημαία. Οι μαθητές είχαν χωριστεί κατά ηλικίες. Τα αγωνίσματα στα οποία θα συμμετείχαν υπήρχαν στο πρόγραμμα των Δ’ Παγκυπρίων και οι μαθητές, που αποτελούσαν τη βάση του αθλητικού δυναμικού των γυμναστικών συλλόγων, έπρεπε να εξασκηθούν κατάλληλα.»
ΛΟΥΗΣ ΠΕΡΕΝΤΟΣ
