ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Κάθε χρόνο τα ίδια θυμόμαστε. Μια κουβέντα είναι. Ανοίγουν τα σχολεία, αλλά εμείς κάνουμε κλικ στο πώς ανοίγαν τα σχολεία τα παλιά χρόνια. Τότε που φορούσαμε στολή, τότε που οι σχολικές τσέντες μας ήταν αυτοσχέδιες από τη μητέρα μας, τότε που πηγαίναμε περπατητοί στο σχολείο και κανένας δεν ανησυχούσε για την ασφάλειά μας. Σήμερα τα πιο πολλά σχολεία μοιάζουν με φυλακές απομονωμένες. Κι όταν πας για να παραλάβεις τον εγγονό σου είναι μια παρέλαση αυτοκινήτων, παππούδων, οικιακών βοηθών και άλλα πολλά.
Εμένα, εκτός από τα πιο πάνω, άλλα μου έρχονται στο νου. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η χαρά που βρίσκαμε τους φίλους και τους δασκάλους μας. Και πάνω απ’όλα αυτό που συνέβαινε κάθε χρόνο, όταν οι καιροί και οι Θεοί και το περιβάλλον τα είχαν όλα κανονισμένα.
Ήταν πάντα η έναρξη της σχολικής χρονιάς συνυφασμένη με τα πρωτοβρόχια. Πάντα στις αρχές του Σεπτέμβρη οι πρώτες βροχές σκόρπιζαν τη μυρωδιά του χώματος στην ατμόσφαιρα. Και ήταν κάτι απόλυτα συνδεδεμένο με τις πρώτες μέρες του σχολείου.
Σήμερα, άλλες εποχές. Καλοκαίρι ανοίγουν τα σχολεία και καλοκαίρι κλείνουν. Έτσι.. Νά’χουμε κι εμείς κάτι να θυμόμαστε.
ΛΟΥΗΣ ΠΕΡΕΝΤΟΣ
